29 april 2026

Werkgever mag werkdag van negen uur weigeren

29 april 2026

Werkgever mag werkdag van negen uur weigeren

Een werknemer wil zijn werkweek aanpassen van 40 naar 36 uur en deze uren verdelen over vier dagen van negen uur. Zijn werkgever stemt in met minder uren, maar weigert werkdagen van negen uur. De kantonrechter van de rechtbank Overijssel oordeelt dat die weigering terecht is.

De werknemer is al jaren in dienst bij een bedrijf als verkoopmedewerker en doet een verzoek op grond van de Wet flexibel werken. Hij wil één vaste vrije dag per week, zonder in salaris terug te gaan. Ofwel: een werkweek van 36 uur, verdeeld over vier dagen van negen uur. De werkgever gaat akkoord met de urenvermindering en de vrije dag, biedt alternatieven maar houdt vast aan een werkdag van maximaal acht uur.

Wet flexibel werken

Op grond van de Wet flexibel werken moet een werkgever een verzoek tot aanpassing van werktijden en spreiding van uren in beginsel volgen. Wel mag hij daarbij een belangenafweging maken: de wens van de werknemer wordt alleen gevolgd als het belang van de werkgever niet zwaarder weegt.

Belangen

De werknemer voert aan dat hij één vaste vrije dag nodig heeft voor een betere werk-privébalans. Daarnaast wil hij financieel niet terugvallen naar een werkweek van 32 uur. De werkgever wijst op haar beleid om werkdagen van maximaal acht uur aan te houden. Dit beleid voorkomt roosterproblemen, onderbezetting en mogelijke overbelasting van werknemers. Ook wil de werkgever precedentwerking en onrust binnen het team voorkomen.

Alternatieven

De kantonrechter oordeelt dat het belang van de werknemer in deze situatie niet zwaarder weegt dan dat van de werkgever. Daarbij speelt mee dat de werkgever alternatieven heeft geboden, zoals een afwisselende werkweek (de ene week vier dagen en de andere week vijf) of een vierdaagse werkweek met minder uren. Daarnaast heeft de werknemer geen zwaarwegende persoonlijke omstandigheden aangevoerd die een afwijking rechtvaardigen. Dat een vaste vrije dag overzichtelijker is, is daarvoor onvoldoende. De kantonrechter komt daarom tot de slotsom dat de werkgever het verzoek van de werknemer mocht afwijzen.

ECLI:NL:RBOVE:2026:1499

Bron:Rechtbank Overijssel | jurisprudentie | ECLI:NL:RBOVE:2026:1499 | 16-03-2026

Ontvang de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de wetgeving, nuttige tips en gedetailleerde handleidingen die u kunnen helpen bij het navigeren door uw juridische vraagstukken.

recente Blogs en actualiteiten

Geweld buiten werktijd leidt tot ontslag op staande voet

Geweld buiten werktijd leidt tot ontslag op staande voet

Een werknemer wordt op staande voet ontslagen na een geweldincident met een collega. Dit geschiedde buiten werktijd. Volgens de werknemer is dit ontslag onterecht: hij stelt dat hij uit noodweer handelde en dat het ontslag te laat is gegeven. De

Lees meer
Werkgever kan werknemer niet weghouden van werkplek

Werkgever kan werknemer niet weghouden van werkplek

Een werkgever laat z’n personeel werken, dat spreekt voor zich. Maar wat als een werknemer niet op z’n werk mag komen en daardoor geen loon krijgt? De kantonrechter maakte daar korte metten mee.

Een man werkte voor een schoonmaakbedrijf. Dit deed

Lees meer